Bu gece havada bir tuhaflık var hüzün var; Yine yoksun rüzgar daha soguk esiyor bu gece.
Bu gece hüzünlü şiirleri yazabilirim yıldızlarla dolu gece titreşirken uzaklarda yıldızlar gibi uzaklarda sın menekşelerin boynu bükük bu gece.

Ne çıkar sevgim seni tutamadıysa sen yoksan yıldızlar yok artık!


Bu gece hüzün yağıyor şarkılardan mısralardan böyle gecelerde bir başka özlüyorum seni sıcaklığını özlüyorum.



Böyle gecelerde duyumsadım seni kollarımda şarkılar söylüyor gece rüzgarları uçsuz bucaksız ****hüzünün altında.



Ne çıkar sevgim seni tutmadıysa sen yoksan geceler yok artık!


Bu gece hüzünlü şiirleri yazabilirim sana seni anlatmaya çalıştığım dizelerde kaybolurum uzaklarda olduğunu düşündükçe aşkım haykıra bilirim yıldızlara.

Sen yoksan duygular yapayalnız ne çıkar sevgim seni tutamadıysa sen yoksan duygularım yok artık!

Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim ne zaman ****üzüne baksam seni görürüm ne zaman ****üzüne baksam çok uzaklardasın seninle duyarım ıssız gecenin sessizliğini seni sensiz sevgilere sığdırmaya çalışırım oysa hiçbir şeye sığmazsın. Anlatmaya çalışırım satırlarda seni sensiz gönlüme düşen dizelere seni yazarım çimenlere çiğ düşercesine ne çıkar sevgim seni tutamadıysa sen yoksan çimenler yok artık!

Bu gece en hüzünlü şiirleri yaza bilirim her sabah seni ararım papatyalar arasında gönlüm rüzgarlarını arıyor simdi. Kim bilir şimdi nerede okşadığım saçların ya gözlerin yine öyle masum mu bakıyor kirpiklerinde yine rüzgarlar geliyor mu içimi rahatlatan yine seninle her mevsim bahar mine çıkar sevgim seni tutamadıysa sen yoksan mevsimler yok artik!


Bu gece en hüzünlü şiirleri yazabilirim her akşam hava kararınca senden sonra bir hüzün çöker içime yavaş yavaş insan ne acılara dayanırmış meğer şimdi hayallerde kaldı yüzün renkleri soldu çiçeklerin senden sonra hayallerim yapayalnız sanki dünyadan herkes göç etti.

NE ÇIKAR SEVGİM SENİ TUTAMADIYSA SEN YOKSAN HAYALLERİM YOK ARTIK.

AKASYA DÜŞLERİ

Önce sevmeyi öğrettiler tenden uzak, gönle yakın. sonra ellerimi kelepçeledi her gelip geçen gönül çelen. her şarkıya riyakâr notalar dizdiler ve astılar ömrümü çığırtkan bir sehpada. sallandı düşüm, ardından lerzeye tutulmuş ışıkta düştüm kabir denen kuyuya. ben seni şarkılarla sevmiştim, her nota gül olurdu solmayan baharlara. seni sırılsıklam, kırkikindi yağmurları kadar duru, bengisu kadar eşsiz, sabır çiçekleri gibi hoş kokulu sevmiştim. şimdi sildim adını şarkılardan. bir notalık yokmuş değerim. bekledim çok bekledim daha beklerdim de lâkin sevdanın senin dilinde bir engerek gibi raksettiğini gördüm. sen zehirdin, zehredendin…

Geçer elbet geçmeyecek sandığımız

Zaten tattığım herşey yarıda kalan İstanbul
masalları gibi
Sevmekle sevmemek arası bir şey yani
durduğum çizgi

.
İşte bu sensin uçurum çiçeği seni koklamak yürek işi.
Kaldırıp da atamadığım, alıp da
koyamadığım yasak gözlüm.
Bir kaldırım taşı benim duygularım
üstüne ayak basılan,
Her gecenin ısısız karanlığında bile
basıldığını sanan,

Aslında uzay bilimi, bence sevme sebebi
ya da yalnızlığın yeri
Bak bu benim yıldızım, uzaktan
seyrettiğim hasretim

İşte bu sensin yıldız çiçeğim, her gece parlayan
Kaldırıp da atamadığım, alıp da
koyamadığım uzak gözlüm
Bir aşk masalı benim duygularım,